Varðandi frammistöðuforskriftir, einbeitum við okkur fyrst og fremst að breytum eins og hlutfalli lyftigetu, hleðslumiðjufjarlægð, hámarks lyftihæð, lausri lyftuhæð, masturhalla, hámarks lyftihraða, hámarks aksturshraða, hámarksstigleika, lágmarks beygjuradíus og afköst rafhlöðunnar.
Máluð lyftigeta: Hámarksþyngd byrðis sem lyftarinn getur lyft á öruggan hátt (mælt í tonnum), að því gefnu að þyngdarpunktur farmsins fari ekki yfir tilgreinda hleðslumiðjufjarlægð frá framhlið gafflanna. Ef þyngdarpunktur byrðis fellur út fyrir þetta mark verður að minnka lyftigetu sem því nemur til að tryggja stöðugleika.
Hleðslumiðjufjarlægð: Lárétt fjarlægð frá þyngdarpunkti hleðslunnar að framfleti lóðrétta hluta gafflanna (mæld í millimetrum). Staðlar fyrir hleðslumiðjufjarlægð hafa verið settir í mínu landi sem byggjast á mismunandi lyftigetu.
Hámarks lyftihæð: Lóðrétt fjarlægð frá jörðu að efsta yfirborði gafflanna þegar lyft er í hæstu stöðu með nafnálagi, meðan mastrið er áfram í lóðréttri stöðu.
Frjáls lyftuhæð: Hámarks lóðrétt fjarlægð frá jörðu að efsta yfirborði gafflana þegar mastrið er lóðrétt og heildarhæð þess helst óbreytt (óhlaðinn ástand).
Masturhalli: Hámarkshorn (fram eða afturábak) sem mastrið getur hallað í miðað við lóðrétta stöðu (óhlaðinn ástand).
Lyftihraði: Hámarkshraði sem gafflar eða festingar rísa á, annaðhvort með nafnhleðslu eða í óhlaðnu ástandi.
Ferðahraði: Hámarkshraði sem ökutækið keyrir á sléttu, hörðu yfirborði, annaðhvort með nafnhleðslu eða í óhlaðnu ástandi.
Hæfileiki: Hámarkshalli sem ökutækið getur klifið á meðan það heldur stöðugri ferð á tilteknum hraða, annað hvort óhlaðinn eða með nafnhleðslu.
Beygjuradíus: Lágmarksfjarlægð frá ystu og innstu punktum yfirbyggingar ökutækis að miðju beygjunnar þegar lyftaranum er ekið á lágum hraða (afhlaðin) með stýrinu snúið að mörkum. Minni beygjuradíus gefur til kynna betri stjórnhæfni þar sem lyftarinn þarf minna gólfpláss til að beygja.
